Olmak istemediğin bir kişiysen ve olamayacağın biri gibi olmaya çalışıyorsan, Mevlana Celaleddin Rumî ağzına sıçabilir. Şeffaflığa gönderme yapmış adam belli ki zamanında.

Başka ne yapmış? Peki bir şair güzel film çekiyor diye ağzından lalettayin bir cümle çıkamaz mı?

Ondan ziyade senden n’aber? Hiç mi hayret etmedin sifonu çekmeden önce yaptığına?

Bir sigara bulamadı diye kendini yazarlığa verenler var. O sigarayı içseydi demekki bir ‘bilge’den yoksun kalacaktı bu çorak topraklar!

Neymiş demekki: “Sigara sağlığa zararlıymış.” Zararlı, zararlı olmasına da o film çeken şairi öldürmüyor mu peki? Ya insan ölürken söylüyor ise en güzel cümlelerini!

Şairlikle hayattan ümidini kesmek arasında hiçbir korelasyon yoktur. Hayattan ümidini kestiğin zaman şair olabileceğini düşünmen dışında…

Öyle her yalnız, çaresiz kalan da evinde yarı hayali partiler verip kendini üst komşusunun balkonundan aşağı atmıyor. Can tatlı tabii. Bir deli için bile…

Hem belki komşun izin vermez. Özel alanına tecavüz etmeye hakkın var mı? Başkasının hayatında ölmek ne büyük bir ahlaksızlık!. Herkes kendi kollarında ölmeli!

Ölmek için asgari şartlar da oluşmamış olabilir. Yüksekliğin yeterli, tabanın kaygan olmaması gibi…

Hasıl-ı kelam, azizim, bir insan kolay ölmüyor.

Aldığın gibi paşa paşa vermesini de bileceksin o nefesi.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s